ص 488 ، س 21 : فرمان عمر مبنى بر عزل مغيرة بن شعبه در متن تاريخ طبرى ( ج 5 ، ص 2532 ) چنين است : « امّا بعد فانّه بلغنى نبأ عظيم فبعثت ابا موسى اميرا فسلَّم ما فى يدك و العجل » . در الكامل نيز ( ج 2 ، ص 541 ) متن فرمان چنين است جز در عبارت « فسلَّم اليه » كه اين صورت در نسخه بدل تاريخ طبرى آمده است . ص 488 ، س 24 : در متن ما كنيزى كه مغيره به ابو موسى هديه كرد طايفه نام است و اين با متن تاريخ طبرى ( ج 5 ، ص 2532 ) و نيز متن الكامل ( ج 2 ، ص 541 ) مغاير است . در اين دو متن آمده است : كنيزكى از طايف كه عقيله خوانده مىشد به او هديه كرد . ص 489 ، س 16 : صورت درست نام عمران بن الحصين از نسخهء فا است كه همسان متن تاريخ طبرى است . و او « عمران بن الحصين بن عبيد بن خلف بن . . . عمرو الخزاعى الكعبى . . . يكنى ابا نجيد بابنه نجيد اسلم عام خيبر . . . » ( اسد الغابه ، ج 4 ، صص 38 - 137 . ) ص 491 ، س 3 : نام فرستادگان سعد از كوفه در متن تاريخ طبرى ( ج 5 ، ص 2534 ) ، نعيم بن مقرّن و نعيم ابن مسعود است ، و از عبد الله بن مسعود - كه در متن ما آمده است خبرى نيست . در الكامل ابن اثير نيز ( ج 2 ، ص 542 ) چنين است . ديگر نامهاى مغشوش نسخه هاى ما ، بر حسب اين دو منبع اصلاح شد . ص 492 ، س 9 : حرقوص بن زهير سعدى گشايندهء اهواز از ياران پيامبر ص . وى در صفّين با على ع همراهى داشت و سپس از او بريد و به خوارج پيوست و با امير المؤمنين على سخت جنگيد . وى به سال 37 كشته شد . ر . ك : اسد الغابه ، ج 1 ، ص 396 ، تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 2541 . وجه درست نام جزء بن معاويه نيز از تاريخ طبرى گرفته شده است . در اسد الغابه ( ج 1 ، صص 83 - 282 ) « جزى بن معاوية بن حصين بن عباده . . . » آمده است « . . . و قيل جزء آخره همزه و الله اعلم » . ص 494 ، س 14 : هربد ، صورت نزديك به نامهاى تصحيف شدهء نسخه هاى ما است ، و اما دشوار مىتوان پذيرفت كه اين نام شخص باشد . ر . ك : تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 2546 .